Week van de vruchtbaarheid

Het is deze week de week van de vruchtbaarheid. Als je mij volgt op Facebook of instagram had je al gezien dat ik een bericht van Freya heb gedeeld. (zie ook de afbeelding bij deze blog). 

 

De week van de vruchtbaarheid is er om het taboe rondom onvruchtbaarheid te doorbreken. 

Ook ik heb te maken met onvruchtbaarheid. En wil er graag speciaal in deze week jullie wat over vertellen. 

 

Ik heb PCOS.

Als je eerdere blogs van mij gelezen hebt is het woord PCOS al wel eens gevallen. PCOS betekent poli cysteus ovarium syndroom. Normaal ontwikkelen zich in de eerste helft van de menstruatiecyclus enkele follikels (ook wel eiblaasjes genoemd) in de eierstokken, waarvan er meestal maar één verder groeit en tot ovulatie (eisprong) komt. Bij vrouwen die aan PCOS lijden worden in de eierstok meerdere kleine follikels gevormd, die moeilijk tot groei en ovulatie komen. De onderontwikkelde vochtblaasjes die zo ontstaan, worden cysten genoemd.
Naar schatting heeft 5 tot 10% van de vrouwen een meer of minder ernstige vorm van PCOS en daarmee is dit de meest voorkomende hormonale afwijking bij vrouwen. PCOS is geen ziekte maar een syndroom. Dit houdt in dat er meerdere symptomen aan verbonden zijn die niet allemaal tot uiting hoeven te komen bij elke vrouw. Het beeld van dit syndroom verschilt dus per individu. Over de oorzaak van PCOS is nog weinig bekend.

 

Door verschillende oorzaken kan een vrouw met PCOS ook overgewicht hebben. Dit komt bij 40% van de vrouwen met PCOS voor. Het hoge testosterongehalte kan een oorzaak zijn, maar ook de insuline-resistentie.

Samengevat kunnen de verschijnselen van PCOS zijn:

  • -Anovulatie (niet ovuleren) of onregelmatig ovuleren
  • -Onregelmatig of niet menstrueren
  • -Vruchtbaarheidsprobleem
  • -Overgewicht
  • -Overbeharing (mannelijk beharingspatroon, ook hirsutisme genoemd)
  • -Kaalheid
  • -Hyperpigmentatie van de huid
  • -Acné
  • -Insuline resistentie (suikerziekte)

N.B. Niet al deze kenmerken zullen bij elke vrouw met PCOS aanwezig te zijn.

(bron en voor meer informatie https://www.freya.nl/brochures/pcos/

Ik kwam er achter dat ik PCOS had, doordat ik na het stoppen met de prikpil ongesteld bleef. Tijdens het onderzoek naar de oorzaak hiervan ontdekte de gynaecoloog dat ik PCOS heb. Voordat ik begon met de pil was ik al onregelmatig ongesteld, maar ik was al meer dan 10 jaar aan de anticonceptie, dan heb je daar geen erg in en als je geen kinderwens hebt is het ook niet zo belangrijk. 

 

PCOS en kinderwens.

Ik kan hier enkel mijn eigen verhaal vertellen. Elke vrouw met PCOS heeft een ander verloop van de behandeling richting zwangerschap en elk ziekenhuis heeft andere behandelmethodes. Immers elke vrouw is ook anders. 

Nadat mijn operatie geslaagd was mocht ik een maand de gewone anticonceptiepil slikken en bij de menstruatie beginnen met clomid 50 mg. Vaak wordt er gestart met deze methode. Je slikt dan voor 5 dagen deze pil. 

Oh is het dat, zou je misschien denken, helaas heeft deze pil wel nare bijwerkingen (voor mij in ieder geval) ik kreeg er veel hoofdpijn van en misselijkheid. 

Mijn ziekenhuis (zowel Beatrix ziekenhuis, als later Albert Sweitzer) doen ei-echo's zoals ik ze noem, inwendige echo's waarbij ze kijken of er sprake is van eigroei. Hiervoor moet je soms in je cyclus wel 3 of 4 keer naar het ziekenhuis, vaak om de dag. Best intensief. Als er geen sprake is van eigroei, moet je weer ongesteld worden. Je krijgt hiervoor medicatie. Deze kreeg ik niet tijdens mijn eerste behandelingen richting zwangerschap, bij de tweede wel. Ik werd van deze medicatie echt honds beroerd en was eigenlijk ook echt ziek ervan, dat ik mij een aantal dagen ziek moest melden op mijn werk. 

Als de 50 mg niet aanslaat kan de clomid verhoogd worden naar 100 en daarna naar 150 mg. Als dit niet aanslaat wordt het zelf injecteren. Ik mag echt van geluk spreken dat dit bij mij niet nodig was. Voor de zwangerschap van Joris was 100mg voldoende en bij Thijn 150 mg. Als de juiste medicatie is gevonden, wordt je vaak naar huis gestuurd met de boodschap, je bent nu goed ingesteld probeer het maar 6 maanden en anders zien we je weer terug. 

Bij beide behandelingtrajecten was het bij de juiste instelling direct raak. Wat echt super fijn is en eigenlijk ook erg mazzel. Ik kan niet vaak genoeg bedenken hoeveel geluk wij hebben gehad dat het direct raak was met de juiste medicatie instelling en dat we niet langer in onzekerheid hebben hoeven zitten. Ik ken veel meiden (via lotgenoten groepen) waarbij het daarna nog maanden of jaren tobben is voor de juiste medicatie is gevonden, of waarbij bijkomende problemen zijn naast enkel het ontbreken van een eigroei. 

 

Wat betekent het voor mij, dat ik PCOS heb? 

Ik ben er vrij nuchter over, ik vertel het ook gewoon. Ik heb het immers en wil er ook geen geheim van maken.

In het begin van beide trajecten richting zwangerschap was ik wel eens boos op mezelf en mijn lichaam. Waarom lukt het nu niet, waarom slaat die rot medicatie niet aan, waarom moet mijn hele leven nu draaien om zwanger worden. Want als je eenmaal in zo'n traject zit ben je er heel de dag mee bezig. Ik moest bijvoorbeeld het ook vertellen op mijn werk, omdat ik op onverwachte momenten ziekenhuis afspraken had. Ik heb er ook wel om gehuild. Gelukkig kon ik er met Yoeri goed over praten, en onze naaste familie leden wisten ook dat we met het traject bezig waren (overigens hebben we dat voor de zwangerschap van Thijn, niet verteld). Ik zocht lotgenoten en vond deze op zwangerschapspagina.nl, hier hebben we een fijne groep gecreëerd met wie ik nog steeds contact heb. 

 

Wat ik lastig vond in het traject bij de eerste zwangerschap is dat om mij heen veel mensen een kindje verwachten, Op mijn werk leek het wel een baby boom! En bij de wens voor een tweede kind werden anderen in mijn omgeving wel snel weer zwanger  of werden soms 'per ongeluk' gewenst zwanger. 

Vragen van mensen, ook als ze wisten van het traject bij Joris, wanneer komt nummer twee deden ook best zeer. 

Ik antwoord (want nu krijg je de vraag of we nog een derde willen natuurlijk) dat je niet altijd kan krijgen wat je wenst. Vaak snoert dat mensen wel de mond of krijg je als antwoord, ja dat is waar.

 

Nu ben ik een van de gelukkigen dat ik twee prachtige kinderen heb. Toch blijft het hebben van PCOS wel een 'ding', in gesprek met mede pas bevallen moeders wordt bijvoorbeeld regelmatig gevraagd naar ongesteldheid. Er wordt dan bijvoorbeeld gebaald dat iemand weer snel ongesteld is naar de bevalling....ik denk dan alleen maar, nou dat is fijn toch, dat alles het gewoon weer doet zoals het hoort? Want de meeste bevallen vrouwen worden binnen 3 maanden wel weer ongesteld. Nu geef ik ook borstvoeding wat ongesteldheid kan tegenhouden, maar bij PCOS kan dit gewoon ook uitblijven. 

 

Heb ik verder nog ergens last van, bijvoorbeeld de genoemde symptomen?

- Ik heb last van overgewicht en wil graag afvallen, maar dat lukt echt heel moeizaam met PCOS wat echt niet prettig is. Want er wordt ook vaak gedacht dat je PCOS hebt omdat je overgewicht hebt. Maar dit hoeft niet altijd zo te zijn. 

- Ik had in beide zwangerschappen, zwangerschaps diabetes. Je hebt een verhoogde kans op diabetes bij PCOS en bij overgewicht. Als je PCOS hebt, vraag dan ook echt om de suikertest bij 25 weken zwangerschap. Of je nu overgewicht (bmi boven de 30) hebt of niet. Ik moet dus nu elk jaar mijn bloedsuiker laten controleren bij de huisarts. 

- Ik heb last van acné, de laatste drie jaar (sinds de eerste zwangerschap) valt het gelukkig wel mee en ik duim heel hard dat het niet terug komt. 

 

Tips

Iedereen is anders en voelt zich ook anders. Als je weet dat je vriendin of collega vruchtbaarheidsproblemen heeft kan je het volgende doen:

- vragen of je ergens mee kan helpen of hoe je steun kan geven.

- begrip, interesse en medeleven is fijn, maar soms kan de ander zich ook extra bewust er van worden. Vraag dus altijd waar de ander behoefte aan heeft. 

- blijf hier ook om vragen, hoe lang een traject ook duurt. Want hoe langer het duurt hoe meer steun iemand misschien ook nodig heeft. Bijvoorbeeld lekker dagjes uit, samen iets leuks doen. Maar misschien ook eens mee naar een ziekenhuis bezoek kan prettig zijn.

 

- Als je zelf al kinderen hebt, kan het voor de ander met de kinderwens lastig zijn om bij kinder activiteiten aanwezig te zijn, bijvoorbeeld familie uitje, kraambezoek, babyshowers, kinderverjaardagen. Reageer dan ook met begrip en kijk hoe de ander zich wel prettig zou voelen bij de situatie. Op werk gebied geldt dit ook. Ik kon er bijvoorbeeld erg moeilijk tegen om in gezinnen te werken waarin moeder ongepland zwanger werden en al niet voor de kinderen die al geboren waren konden zorgen. In overleg met mijn collega's en leidinggevende hoefde ik deze gezinnen dan ook tijdelijk niet te begeleiden. 

 

- Ben je zwanger? Vertel de betrokkene over je zwangerschap in een rustige omgeving, liefst voordat iedereen het weet. Een onverwachte aankondiging op een feestje kan voor de betrokkene de feestpret bederven. Niet omdat het jou niet gegund is, maar omdat ze het zichzelf net zo gunnen en geconfronteerd worden met hun verdriet.

 

Opmerkingen die echt pijnlijk zijn en je dus moet vermijden.

- Je kan toch een kind adopteren.

- Wees blij, geen slapeloze nachten, lijkt me heerlijk!

 

Heb je PCOS, problemen om zwanger te worden of een kinderwens? Kijk anders op Freya.nl voor meer informatie. Ik zelf heb veel gehad en lotgenoten gevonden via zwangerschapspagina.nl. Het is erg fijn om met andere meiden te praten over je traject(en) heb ik in ieder geval gemerkt. 

 

 

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Lifestyle Mommy's ~ Linda (zaterdag, 18 november 2017 06:56)

    Wat een heftig verhaal zeg, PCOS is zeker niet niks, mijn zus heeft dit geloof ik ook (door een cyste in m'n hoofd heb ik een heel slecht geheugen maar ik weet bijna zeker dat ze dit had) en ze is door IVF zwanger geworden van haar eerste kindje. En een paar maanden geleden is ze zelfs onverwachts spontaan zwanger geworden terwijl een afspraak in het ziekenhuis al op de planning stond om voor een tweede kindje te gaan proberen. Heel heftig om het te lezen dus, Dikke knuffel.